Zbrodnia Wołyńska nie jest „tragedią wołyńską”!
Zbrodnia Wołyńska nie jest „tragedią wołyńską”!
Zbrodnia Wołyńska nie jest „tragedią wołyńską”, ani tym bardziej opowieścią ani narracją – jest ludobójstwem dokonanym przez ukraińskich nacjonalistów 
W Polsce muszą oburzać słowa Ołeksandra Ałfiorowa – dyrektora Ukraińskiego Instytutu Pamięci Narodowej, który określa Zbrodnię Wołyńską jako jedną z „państwotwórczych narracji” Polski, rzekomo postrzeganą bardziej przez pryzmat emocji, niż faktów.
Ludobójstwo na Wołyniu jest udokumentowanym faktem, którego nie da się unieważnić językiem narracji, relatywizacji ani politycznej kalkulacji.
Równie oburzające są kolejne słowa Ołeksandra Ałfiorowa, że dla większości Ukraińców Zbrodnia Wołyńska to „tylko lokalny epizod historii, bo działo się to wyłącznie na Wołyniu”. W polskiej historiografii terminem Zbrodnia Wołyńska określa się morderstwa popełnione na ludności polskiej przez ukraińskich nacjonalistów w latach 1943–1945 z powodów etnicznych. Najwięcej ludności zginęło na Wołyniu. Skala zbrodni nie przestaje być zbrodnią tylko dlatego, że miała miejsce na określonym terytorium. Ponad 100 tysięcy zamordowanych obywateli polskich – w większości kobiet, dzieci i osób starszych – nie czyni z tego „epizodu”, lecz jedno z największych ludobójstw na ludności cywilnej w Europie XX wieku.
Relatywizowanie tej zbrodni i sprowadzanie jej do „lokalnego wydarzenia” jest formą jej bagatelizowania i zaprzeczania cierpieniu ofiar. Niepokój budzi także fakt, że współczesne państwo ukraińskie buduje elementy swojej tożsamości na kulcie osób i formacji odpowiedzialnych za te zbrodnie odrzucając fakty zapisane w powszechnie dostępnych źródłach historycznych.
Stepan Bandera był architektem nienawiści skierowanej wobec Polaków, a Roman Szuchewycz i inni dowódcy byli wykonawcami masowych mordów.
OUN i UPA nie są formacjami, którym należy oddawać cześć!
Ich działalność opierała się na terrorze i czystkach etnicznych, a nie na wartościach, które można uznać za fundament wolnego i demokratycznego państwa.
Prawdziwe pojednanie może się opierać wyłącznie na prawdzie, pamięci ofiar i jednoznacznym potępieniu sprawców. Polacy oczekują, że państwo ukraińskie wreszcie stanie po stronie prawdy, upamiętni ofiary i jednoznacznie potępi sprawców Zbrodni Wołyńskiej.
